Wat een goede tekst tot een goede tekst maakt, is een goede lezer.

Wat schrijf je in een eerste blog: wijsheden? Uitleg, of iets anders? Er zijn vast genoeg richtlijnen voor, maar ik besluit te schrijven wat er in me opkomt. Wellicht haal jij er als lezer iets zinvols uit. Dat zou mooi zijn, maar het schrijven ervan doe ik vooral ook voor mezelf. Het zijn mijn overpeinzingen, gedachten, onzekerheden, kennisgevingen en dergelijke. Ik geloof er in dat als we trouw aan onszelf blijven, we een ander beter van dienst kunnen zijn dan als het doel alleen is óm de ander van dienst te zijn.

Soms schrijf ik in gedichtvorm, of in een korte verhaalvorm. Mijn bedoeling is om zo simpel en duidelijk mogelijk te schrijven.

Een blog kan dus over van alles gaan, wat ik maar wil; wat een leuk besef! Ik denk nu: zal ik het over NLP hebben? Over ACT? Over provocatieve vormen van coaching, geweldloze communicatie, of vertel ik een goeie mop? Ik kan ook iets over mijn eigen leven delen. Natuurlijk vind ik het belangrijk om te ontdekken met welke intentie ik schrijf. Wil ik ‘gewoon’ even mijn frustratie kwijt, mijn onzekerheid delen, of de lezer iets meegeven: de bewustwording daarop – en het delen daarvan- maakt mijn woorden zuiverder.

Mogelijk heeft niemand iets aan deze eerste blog. Of juist wel. Dat zou leuk zijn, maar het maakt mij niet veel uit. Teksten komen bij iedereen anders binnen. Ik vind het fijn je mee te nemen in mijn ervaringen, en mijn lessen. Het kan amusant, moeilijk, prikkelend, warm of wat dies meer zijn. Ik vind het leuk als je mijn blogs met een open blik leest. Refererend hieraan, vind ik het volgende citaat van Ralph Waldo Emerson passend:

Wat een goed boek tot een goed boek maakt is een goede lezer. In elk boek komt hij wel passages tegen waarvan het lijkt alsof er diep verborgen liggende toespelingen of terloopse opmerkingen zijn die onmiskenbaar speciaal voor hem zijn bedoeld. In hoeverre een lezer iets aan een boek heeft hangt af van zijn gevoeligheid; de diepste gedachte of emotie kan erin verborgen liggen als een goudmijn, totdat ze ontdekt wordt door iemand met eenzelfde geest en eenzelfde hart.

Wat ik schrijf is niet waar of onwaar. Zelf vind ik het belangrijk om mijn eigen onderzoek te blijven doen als ik iets lees. Dat is ook waar we in onze gesprekken naartoe werken. Wat voelt kloppend, en wat niet, en wat betekent dit voor mij? Soms duik ik een tijdlang ergens in, iets wat mij boos maakt bijvoorbeeld, en blijkt dat dat juist iets over mij en mijn pijnpunten zegt.

Er wordt daarnaast vaak gezegd dat je een tekst het beste meerdere keren kan lezen, zodat het meer of anders aankomt (wat ook klopt in mijn ervaring), en dat probeer ik tegenwoordig zelf wel (zoveel mogelijk) te doen. Dat wilde ik alleen nog even melden, ook ter herinnering voor mezelf.

PS: het kan zijn dat mijn blogs vroeg of laat elkaar tegen gaan spreken. Dat hoort voor mij bij de open, nieuwsgierige houding naar het leven en naar mijzelf. Met nieuwe inzichten, komen nieuwe perspectieven.

PS2: zoals ik jou het ook gun, pas ik mijn schrijfmomenten aan op mijn interne behoefte. Ik plan geen vaste momenten om te schrijven, ik laat het gebeuren.